Considerations in connection with the so-called Brexit-referendum

Some considerations in connection with the so-called Brexit-referendum last June 23- 2016

This lecture was given by Dominic Dibble, a co-worker from the Arcane School in London and he allowed us to publish it here.

Good evening everyone and welcome to this meditation at the time of the full moon with the Sun in Cancer. As we know, it is the position of the Sun which matters, as it symbolises the light of consciousness, the Soul, the second aspect. When its energy is conditioned by Cancer, and transmitted through the rulers of Cancer, the Moon and Neptune, then more specific aspects of consciousness are stimulated, and highlighted in the imagination. Tonight, we will be briefly exploring some of these thoughts in the light of recent events – namely, the momentous decision by Britain to leave the European Union. Cancer is particularly relevant, not just because the actual vote took place within the period said to be influenced by Cancer, but also because Cancer is very closely associated with the phenomenon of mass consciousness, and the referendum was a rare opportunity for that mass consciousness to manifest unambiguously.


In fact, we can take one step further back, and recognise that Cancer is one arm of the Cardinal Cross. The Cardinal Cross represents one of the most esoteric energetic influences to which all lives are exposed. Its subtle impacts on individual human beings are only really sensed when they reach the exalted status of the third initiation; by which time their point of identification in consciousness has already moved mostly from the individual to the group. So the Cardinal Cross would have no influence on individual persons who are still mass conscious. However, it would have a subtle impact on the whole mass, for the Cardinal Cross deals only with wholes; and it would also affect directly those initiates in whom the dynamic will-to-good of the whole is beginning to emerge – those who are responding to Shamballa. Shamballa, as an expression of the first ray of will, is connected with the realm of politics, and we know the will can be used both creatively and destructively. What is striking in the aftermath of the referendum vote is just how much destruction has ensued in British party politics, including – and this is a point we may return to later when we talk about Neptune – the almost dreamlike vanishing into relative oblivion of all the figureheads of the Leave campaign. One could be forgiven for thinking that they were somehow illusory. Incidentally, linking Shamballa with politics is not intended to suggest that current politicians are themselves responding individually to it. Where such a person emerges, then you have the true states-man or -woman – the politician who can give genuine and effective expression to the will of the people of a nation, and is thus empowered to enter into meaningful and productive relationship with other states-men or women for the greater good of the whole.


The European Union is interesting from the standpoint of mass consciousness and national consciousness, because it is a relatively unique experiment in attempting to find a way of integrating multiple national consciousnesses into a greater whole. Like any human experiment, it is imperfect, and it is some of those imperfections which many Leave campaigners chose to dwell upon with intensity, projecting into mass consciousness inflated and distorted images, thus stirring up some of the lower strata of the astral plane. In answer, the Remain campaigners tended to appeal more to the lower mind, but without any real effort to engage the imagination and goodwill of the populace, to counteract the negative astral turbulence created by Leave; and where they did use emotional appeal, it was mainly through the negative fear of economic damage. When one recognises that the centre of gravity of mass consciousness is most definitely in the astral realm, it is not difficult to see why the Leave campaigners were more effective.


One point which was made by a number of commentators was that it seemed strange to reduce such a complicated question as membership of the European Union to a simple “yes” or “no”. Indeed, the matter of what such a complex project as the European Union actually represents in the mass imagination is hardly straightforward. The Tibetan makes an intriguing suggestion in “Externalisation of the Hierarchy” which may indicate that the European Union does not take sufficient account of a major distinction in mass consciousness, a distinction that seems to manifest in many different nations, namely the so-called “North-South” divide. But before we look into this a little further, let’s pause briefly and then say together the Mantram of Unification, replacing the term “sons” by “souls”.


The sons of men are one and I am one with them,
I seek to love, not hate.
I seek to serve and not exact due service;
I seek to heal, not hurt.
Let pain bring due reward of light and love.
Let the soul control the outer form,
And life and all events;
And bring to light the love
That underlies the happenings of the time.
Let vision come and insight.
Let the future stand revealed.
Let inner union demonstrate
And outer cleavages be gone.
Let love prevail.
Let all men love.
OM


In “Externalisation… – p.199-200”, the Tibetan makes the following suggestion for the political organisation of the world after the end of the Second World War:
“Certain major groupings would seem possible and probably advisable. They might be divided as follows:


1. A Federal Union of the great democracies after the war. This might include the British Empire as a whole, the United States, the Scandinavian countries and certain northern European nations, including Germany.
2. A Union of the Latin countries, including France, Spain, all the Mediterranean countries, the Balkan countries (except one or two which might be absorbed into the U.S.S.R.), and South America.
3. The United Soviet Socialist Republics and certain Asiatic nations working in collaboration with them, such as China, and later Japan.


These three great blocs would not be antagonistic blocs but simply geographical spheres of influence. They would all three work in the closest unity and economic relation. Each nation within the three blocs would preserve its sovereign independence, but between these independent nations and between these blocs there would be identity of purpose, unity of effort and the recognition of the economic control of a league of nations. This league, being formed of the representatives of all the nations and its inner governing body being chosen by the three blocs, would control all sources of supply, distribute all such supplies and determine all economic policies.
With the details of these future adjustments I shall not deal. They must be wrought out by the men and women of goodwill in the crucible of experiment and experience.”


The Tibetan is speaking from the angle of one who can perceive major distinctions in mass consciousness, so while this suggestion was made some time ago, it still deserves consideration. What is noteworthy about this suggestion is that, leaving aside the American elements for the moment, the first two Unions proposed would more or less correspond with the northern and southern parts of the European Union. We know from the bitter experience of Greece, Spain and Portugal trying to conform to the economic strictures of euro membership that there seems to be a degree of friction between the northern and southern parts of the EU. It is impossible to know whether the Tibetan’s proposed structure would work better in practice than what we now have, but it does suggest that the imposition of an artificial uniformity of action on too large a mass consciousness may not always prove workable. It also highlights the fact that the “mass” in “mass consciousness” is not undifferentiated – indeed, nations would not exist if human consciousness was the same everywhere. So the challenge the EU faces, of working with a very large mass consciousness with internal differentiation, is an extremely difficult task. Because the EU has until now been perceived as primarily a political and economic project, it is not surprising that the virtues that it has sought to promote have tended to align with the forces of economic globalisation, namely, the efficient movement of goods, services and people. We may wonder whether the exit of Britain from the Union will give it pause to consider whether more weight ought to be given to the cultural and psychological dimensions of union.


It is also worth recalling just how young the European Union is. Although its roots can be traced back to the European Coal and Steel Community, founded in 1951, the actual birth of the Union can fairly be said to have taken place in the sign of Aquarius on 7 February 1992, in Maastricht. With the signing of the Maastricht treaty, the concepts of European citizenship, with its implication of freedom of movement and residence, and the single currency, the euro, came into being. Why Maastricht? Because at the time, the Dutch had the presidency of the EU Council; and Maastricht has a fair claim to be the oldest settlement in the Netherlands, dating back to Roman times. In Destiny of the Nations, the Tibetan gives the constellations ruling the Netherlands; and Cancer rules the personality, while Aquarius rules the soul. Maastricht is also closely connected with the element of water, for its name means “crossing of the river Maas” and it sits on both banks of the Maas, which rises in France, where it is called the Meuse. Like many other major rivers which cross national boundaries, the Meuse/Maas is the subject of an international agreement amongst France, Germany, Luxembourg, the Netherlands, and Belgium. The Maas also has an interesting role in mass consciousness, acting on the one hand as an apparent link with the South, and on the other as a boundary marker. But before we consider these points a little further, let’s focus on the immediate aftermath of the Maastricht treaty, which was not uncontroversial.


The process of ratifying the treaty was fraught with difficulties in three states. In Denmark, the first Danish Maastricht Treaty referendum was held on 2 June 1992 but a shortfall of fewer than 50,000 votes resulted in the treaty not being ratified. After the failure, alterations were made to the treaty through the addition of the Edinburgh Agreement which lists four Danish exceptions. The treaty was eventually ratified the following year on 18 May 1993 after a second referendum was held in Denmark. In September 1992, a referendum in France only narrowly supported the ratification of the treaty, with 51.05% in favour. Uncertainty over the Danish and French referendums was one of the causes of the turmoil on the currency markets in September 1992, which led to the pound’s expulsion from the Exchange Rate Mechanism – which may ultimately have contributed to the British refusal to join the euro. In Britain, an opt-out from the treaty’s social provisions was opposed in Parliament by the opposition Labour and Liberal Democrat Members of Parliament, and the treaty itself by the Maastricht rebels within the governing Conservative Party. The number of rebels exceeded the Conservative majority in the House of Commons, and thus the government of John Major came close to losing the confidence of the House. In accordance with British constitutional convention, specifically that of parliamentary sovereignty, ratification of the treaty in Britain was not subject to approval by referendum – but we could regard the referendum of 2016 as the delayed response to the Maastricht treaty and its subsequent revisions. Once again, it seems that, not just in Britain, the centre of gravity of mass consciousness, as expressed through the referendum process, was not as far advanced as the leaders of the European Union had thought. This provides an example of the more general point which world servers and working disciples everywhere need to recognise – that humanity cannot be rushed through the gates of utopia. Rather, it is the task of servers to painstakingly build the bridges in the mental and emotional bodies of humanity which will allow higher ideals to filter down into mass consciousness.


Returning to how that mass consciousness expresses itself, let’s move back in time a little further, to the first half of the fifteenth century, the heyday of the Duchy of Burgundy under Duke Philip the Good. During his reign from 1419 to 1467, the territory of the Duchy expanded to include many territories along the valley of the Meuse, stretching all the way into the Netherlands. The course of the Meuse/Maas is roughly north-south through France and into the Netherlands past Maastricht, until it takes a sharp turn east-west near Nijmegen and heads into the great river delta formed by it and the Rhine and Scheldt rivers. These three rivers thus form a kind of natural border between the north and south of the Netherlands, and also what seems to be an informal border in mass consciousness. North of the rivers could be described as being more ‘Nordic’ or Germanic, and more associated with Protestantism, and south of the rivers is more predominantly Roman Catholic; and one adjective used to describe the difference in this southern culture is ‘Bourgondische’, thus echoing the historical link.


More specifically, a notable difference south of the rivers is the tradition of Carnaval, most celebrated in the southern provinces North Brabant and Limburg. Dutch Carnaval is officially celebrated on the Sunday through Tuesday preceding Ash Wednesday. Although traditions vary from town to town, some common characteristics of Dutch Carnaval include a parade, a “Carnaval prince” who supposedly supplants the Mayor, attended by a jester, a Peasant Wedding, and eating herring on Ash Wednesday. Two main variants can be distinguished: the Rhineland Carnaval found in the province of Limburg, and the Bourgondische Carnaval found mainly in North Brabant. Maastricht, Limburg’s capital, holds a street Carnaval that features elaborate costumes resembling Venetian influences. In the Netherlands the first documentation of the Carnaval is found in 1383 in Den Bosch. Normal daily life comes to a stop for about a week in the southern part of the Netherlands, with roads temporarily blocked, and many local businesses closed for the week. Also, for the period of Carnaval, the names of cities and towns change – for example, Zwolle becomes Sassendonk, and Maastricht becomes Meestrech.((This is not entirely consistent with the facts: In Brabant and other southern (non-Limburg) provinces some cities at the time of Carnival use other names, for example, Den Bosch is called Oeteldonk, Eindhoven is Lampegat and Nijmegen is called Knotsenburg. The Limburg towns and villages often refer to the name of the local carnival-gilds: for example, Maastricht – Tempeleers, Sittard – Marotte, Beek – Pottentaote, Heerlen -. Winkbuulle etc. It has been talking about the Realm of Tempeleers, – of the Marotte, – of the Pottentaote or the Realm of the Winkbuulle. The name Mestreech is not typical for carnival, but the dialect form of Maastricht. (Translator’s note) ))


Carnaval is of course not exclusive to the Netherlands, and one of its main defining characteristics is its sense of the suspension of everyday responsibilities, and subversion or even inversion of normal roles. Part of this is made possible through the wearing of specific costumes and masks, which free people to act in ways they would not normally act. While in the Middle Ages, this temporary upending of the social fabric may have been intended to help relieve tensions between feudal rulers and ruled, perhaps nowadays we could regard it as a form of informal protest against the ‘efficiency’ and ‘uniformity’ which globalisation seeks to create – or more positively, as an expression of diversity, of the rootedness in place of local forms of mass consciousness. To give one example of how localised these traditions are, the Carnaval of Binche in Belgium features a character called the Gille, the origins of which remain obscure, who wears a mask with green spectacles during one part of the festivities, and in another part, a huge head-dress with ostrich feathers, and who pelts onlookers with blood oranges. To quote General De Gaulle on diversity, “How can you govern a country which has 246 varieties of cheese?” If governing a diverse nation is difficult, so much more difficult is the task of the European Union. Finding the key which allows diversity to flourish in unity could be said to be the riddle of Cancer.


As mentioned earlier, Neptune is the main planetary influence in Cancer, appearing as the Soul and Hierarchical ruler, and standing behind the Moon as the Personality ruler. Because Neptune is connected with dreams, glamour and the fantastical, there is also a connection with the idea of Carnaval. The figure of the carnaval prince is a kind of lord of mis-rule, who appears for a brief period and then vanishes again, and looking back on the referendum process, one could perhaps suggest that some of the figures involved played a similar role.


On a wider scale, a worrying tendency among some people commenting on the result online has been to identify the whole of British opinion with either Leave or Remain. This again ignores the difference not just between the two opinions, but also the distinctions in mass opinion that exist within each grouping. Those who are chosen to negotiate the complex untangling of British relationships with the EU will need an almost superhuman level of impersonality and detachment if they are to set aside the heated rhetoric and manage the process productively for both sides.


In Neptune – Mother of Myths, Glamour and Utopias, written in 1963, Dane Rudhyar speaks of Neptune as “the cosmic symbol of the ‘great dreams’ of our imagining.” He notes that there is “what appears to be a Neptunian kind of ambition and of human togetherness — and it may actually haunt the person who experiences it — but it is the ambition to surrender oneself totally to the building of a new world, a new type of human relationship…


Saturnian provincialism transforms itself into Neptunian federalism; in turn, the federal structures, once they have become familiar and strongly operative, become Saturnian bondage to the internationalist who seeks to establish Neptunian patterns of supernational organizations like the United Nations or the new ‘Europe’ that the truly progressive minds of that continent are envisioning and yearning for — and slowly building step after step.” (extracts from online article at www.khaldea.com/rudhyar/astroarticles/neptunemother.php). This interplay between Saturn and Neptune is significant because Capricorn, the polar opposite of Cancer, has Saturn as both Personality and Soul ruler. Thus it is perhaps in the synthesis of these two signs that a true diversity-in-unity can emerge.


When Britain joined what was then the European Economic Community in 1973, another name for it was the “Common Market”. This term does suggest a rather narrow focus on economic goals. Yet the market square can be a place not just for trade, but also for meeting, conversation and the celebration of local tradition – a place where diversity is revealed. Let us hope that, in time, we can meet in the market square, not just as consumers, but as true European citizens, celebrating the local, the traditional and the diverse, while dreaming together the great dream of peace and freedom. Then the European Union will stand before the world as a truer symbol of enlightened mass consciousness, one of many lighted houses in the great city of Humanity.


The seed thought for our meditation tonight is “I build a lighted house and therein dwell.”


Dominic Dibble

Read More >>

Overwegingen n.a.v. het z.g. Brexit-referendum

Enkele gedachten n.a.v. het z.g. Brexit-referendum van 23 Juni 2016

Deze overweging is een vertaling van een voordracht, gegeven door Dominic Dibble, medewerker van de Arcane School te Londen en met zijn toestemming hier gepubliceerd.

Goedenavond allemaal en welkom bij deze vollemaan-meditatie met de Zon in Kreeft. Zoals we weten, is de positie van de zon van belang, omdat deze het licht van het bewustzijn, de ziel, het tweede aspect symboliseert. Wanneer de energie ervan wordt bepaald door Kreeft, en overgedragen door de heersers van Kreeft, Maan en Neptunus, dan worden vervolgens meer specifieke aspecten van het bewustzijn gestimuleerd en in de verbeelding naar voren gehaald. Vanavond zullen we in het kort een aantal van deze gedachten verkennen in het licht van de recente gebeurtenissen – namelijk de belangrijke beslissing van Groot-Brittannië om de Europese Unie te verlaten. Kreeft is bijzonder relevant, niet alleen omdat de eigenlijke stemming plaats vond binnen de termijn waarvan gezegd wordt dat deze onder invloed van Kreeft staat, maar ook omdat de Kreeft zeer nauw verbonden is met het fenomeen van het massabewustzijn, en het referendum voor dat massabewustzijn een zeldzame kans bood om zich eenduidig te manifesteren.

In feite kunnen we nog een stap verder teruggaan en erkennen dat Kreeft een arm is van het Hoofdkruis. Het Hoofdkruis vertegenwoordigt een van de meest esoterische energetische invloeden waaraan alle levens worden blootgesteld. Zijn subtiele effecten op individuele mensen worden pas echt gevoeld als ze de verheven status van de derde inwijding bereiken; tegen die tijd is het punt van identificatie in het bewustzijn al grotendeels verlegd van het individu naar de groep. Dus het Hoofdkruis zou geen invloed hebben op individuele personen die nog steeds massabewustzijn hebben. Het zou echter een subtiel effect op de gehele massa hebben, want het Hoofdkruis betrekt zich alleen op het geheel; en het zou ook direct díe ingewijden beïnvloeden in wie de dynamische wil-ten-goede van het geheel tevoorschijn begint te komen – degenen die reageren op Shamballa. Shamballa, als uitdrukking van de eerste straal van de wil, hangt samen met het terrein van de politiek, en we weten dat de wil zowel creatief als destructief kan worden gebruikt. Wat opvalt in de nasleep van het referendum is vooral tot hoeveel vernietiging dit in de Britse partijpolitiek aanleiding heeft gegeven, met inbegrip van – en dit is een punt waarover we het later zullen hebben als we praten over Neptunus – het welhaast dromerig verdwijnen in relatieve vergetelheid van alle boegbeelden van de Leave-campagne. Men zou haast denken dat ze op een of andere manier een illusie vormden. Overigens is het verbinden van Shamballa met politiek niet bedoeld om de suggestie te wekken dat de huidige politici zelf individueel daarop reageren. Indien een dergelijk iemand naar voren komt, dan is er sprake van de ware staatsman of -vrouw – de politicus die reëel en daadwerkelijk uitdrukking kan geven aan de wil van het volk van een natie, en die dus bevoegd is om een zinvolle en productieve relatie met andere staatsmannen of -vrouwen aan te gaan tot welzijn van het geheel.

De Europese Unie is interessant vanuit het oogpunt van massabewustzijn en nationaal bewustzijn, omdat het een betrekkelijk uniek experiment is in haar poging een ​​manier te vinden van integratie van meerdere vormen van nationaal bewustzijn tot een groter geheel. Zoals elk menselijk experiment is dit onvolmaakt, en vele Leave-actievoerders kozen ervoor om intensief stil te staan ​​bij een aantal van deze onvolkomenheden, daarbij het massabewustzijn bestokend met opgeblazen en vervormde beelden, en zo een aantal van de onderste lagen van het astrale vlak beroerend. In antwoord daarop hadden de Remain-actievoerders de neiging om meer een beroep te doen op het lagere denkvermogen, maar zonder zich echt in te spannen de verbeelding en de goede wil van de bevolking daarbij te betrekken, als tegenwicht voor de negatieve astrale turbulentie gecreëerd door Leave; en waar ze gebruik maakten van emotionele aantrekkingskracht was dat vooral door middel van negatieve angstgevoelens van economische schade. Wanneer men erkent dat het zwaartepunt van het massabewustzijn vooral in de astrale wereld gelegen is, dan is het niet moeilijk om in te zien waarom de Leave-actievoerders effectiever waren.

Een punt waar door een aantal commentatoren op werd gewezen, was dat het vreemd leek om zo’n ingewikkelde vraag als het lidmaatschap van de Europese Unie tot een ​​eenvoudig “ja” of “nee” te reduceren. Inderdaad is de kwestie van wat een dergelijk complex project als de Europese Unie eigenlijk vertegenwoordigt voor de massa moeilijk voorstelbaar te maken. De Tibetaan doet in “Het naar buiten treden van de Hiërarchie” een intrigerende suggestie die erop kan wijzen dat de Europese Unie niet voldoende rekening houdt met een belangrijk onderscheid in het massabewustzijn, een onderscheid dat zich lijkt te manifesteren in veel verschillende landen, namelijk de zogenaamde “Noord-Zuid” kloof. Maar voordat we dit een beetje nader beschouwen, pauzeren we even en zeggen samen de Mantram van Eenmaking, waarbij we de term “zonen” door “zielen” vervangen.

Een zijn de mensenzonen en één ben ik met hen,
Liefde betracht ik en geen haat.
Te dienen tracht ik zonder verplichte dienst te vorderen;
Te helen tracht ik, niet te wonden.
Moge het lijden zijn beloning van licht en liefde brengen.
Moge de ziel de uiterlijke vorm beheersen,
En ook het leven en al wat er gebeurt;
En liefde doen verschijnen
Die grondslag is der lotgevallen van de tijd.
Moge visie komen en inzicht
Moge de toekomst zich ontsluieren.
Dat innerlijke eenheid tevoorschijn kome
En uiterlijke scheuring worde overbrugd.
Dat liefde zegeviere,
En alle mensen zich tot liefde bekeren.
OM

In “Het naar buiten treden… – p.199-200” doet de Tibetaan de volgende suggestie voor de politieke organisatie van de wereld na het einde van de Tweede Wereldoorlog:
“Het ontstaan van bepaalde grote groeperingen lijkt mogelijk en misschien zelfs raadzaam. Ze zouden als volgt verdeeld kunnen worden:

1. Een Federale Unie van de grote democratieën na de oorlog. Hiertoe zou het Britse rijk als geheel kunnen behoren, de Verenigde Staten, de Scandinavische landen en bepaalde Noord-Europese naties met inbegrip van Duitsland.
2. Een Unie van de Latijnse landen, met Frankrijk, Spanje, alle landen aan de Middellandse Zee, de Balkan-landen (behalve één of twee landen die bij de U.S.S.R. ingelijfd zouden kunnen worden) en Zuid-Amerika.
3. De Verenigde Socialistische Sovjet Republieken en zekere Aziatische landen die met hen samenwerken, zoals China en later Japan.

Deze drie grote blokken zouden geen vijandige blokken behoeven te zijn, maar gewoonweg geografische invloedssferen. Ze zouden alle drie met elkaar in nauwe verbondenheid en in economische verhouding kunnen werken. Elk land zou binnen de drie blokken zijn soevereine onafhankelijkheid kunnen bewaren, maar tussen deze onafhankelijke landen en blokken zou een gelijke gerichtheid van doel en eenheid van inspanning moeten bestaan en het erkennen van een economisch toezicht van een Volkerenbond. Deze bond, die gevormd zal worden door vertegenwoordigers van alle naties en waarvan het bestuur door de drie blokken gekozen zal worden, zou toezicht moeten houden op alle hulpbronnen, de distributie ervan verzorgen en de economische politiek vaststellen.
Ik zal mij met deze toekomstige regelingen niet in details bezighouden. Zij moeten door de mannen en vrouwen van goede wil uitgewerkt worden in de smeltkroes van experimenten en ervaringen. (p.199-200)

De Tibetaan spreekt vanuit de optiek van iemand die grote verschillen kan waarnemen in het massabewustzijn; dus hoewel deze suggestie enige tijd geleden werd gemaakt, verdient zij nog steeds aandacht. Wat opmerkelijk is aan deze suggestie is dat, afgezien van de actuele Amerikaanse elementen, de eerste twee voorgestelde Bonden min of meer overeen zouden komen met de noordelijke en zuidelijke delen van de Europese Unie. We weten na de bittere ervaringen van Griekenland, Spanje en Portugal die proberen te voldoen aan de economische beperkingen van het euro-lidmaatschap, dat er sprake lijkt te zijn van een zekere mate van wrijving tussen de noordelijke en zuidelijke delen van de EU. We kunnen onmogelijk weten of de voorgestelde structuur van de Tibetaan in de praktijk beter zou werken dan wat we nu hebben, maar hij wekt de indruk dat het opleggen van een kunstmatige uniformiteit van activiteit op een te groot massabewustzijn niet altijd werkbaar blijkt. Ook wijst hij op het feit dat de “massa” in “massa-bewustzijn” niet ongedifferentieerd is – inderdaad, naties zouden niet bestaan ​​als het menselijk bewustzijn overal hetzelfde was. Dus de EU wordt geconfronteerd met de uitdaging van het werken met een zeer groot massabewustzijn met interne differentiatie, wat een uiterst moeilijke taak is. Omdat de EU tot nu toe in de eerste plaats als een politiek en economisch project beschouwd werd, is het niet verwonderlijk dat het welzijn dat zij heeft getracht te bevorderen de neiging heeft om gericht te zijn op de krachten van de economische globalisering, namelijk het efficiënte verkeer van goederen, diensten en mensen. We kunnen ons afvragen of het vertrek van Groot-Brittannië uit de Unie gelegenheid zal geven om pas op de plaats te maken en om te overwegen of er meer gewicht zou moeten worden toegekend aan de culturele en psychologische dimensies van de Unie.

Het loont ook de moeite om eraan te herinneren hoe jong de Europese Unie is. Hoewel haar wortels getraceerd kunnen worden tot in de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, opgericht in 1951, moet in alle eerlijkheid gesteld worden dat de eigenlijke geboorte van de Unie plaatsvond in het teken van Waterman op 7 februari 1992 in Maastricht. Zij kwam tot stand met de ondertekening van het Verdrag van Maastricht, het concept van Europees burgerschap, inbegrepen het vrij verkeer en verblijf en met als eenheidsmunt de euro. Waarom Maastricht? Omdat op dat moment de Nederlanders het voorzitterschap van de Raad van de EU hadden en Maastricht er terecht aanspraak op maakte de oudste nederzetting in Nederland te zijn, een die teruggaat tot de Romeinse tijd. In “Bestemming der Volkeren” geeft de Tibetaan de sterrenbeelden die Nederland regeren: Kreeft heerst over de persoonlijkheid, terwijl Waterman de ziel regeert. Maastricht is ook nauw verbonden met het element water, omdat de naam ervan “oversteekplaats van de Maas” betekent. Maastricht ligt aan beide oevers van de Maas, de rivier die ontspringt in Frankrijk, waar zij La Meuse wordt genoemd. Net als veel andere grote rivieren die de nationale grenzen overschrijden, is de Maas/Meuse het onderwerp van een internationale overeenkomst tussen Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland en België. De Maas speelt ook een interessante rol in het massabewustzijn; zij fungeert van de ene kant als een duidelijke verbinding met het Zuiden en anderzijds als grenslijn. Maar laten we, voordat we deze punten nader beschouwen, onze aandacht richten op de onmiddellijke nasleep van het Verdrag van Maastricht, dat niet onomstreden was.

Het proces van ratificatie van het verdrag ging gepaard met problemen in drie staten. In Denemarken werd het eerste referendum over het Verdrag van Maastricht gehouden op 2 juni 1992, maar een tekort van minder dan 50.000 stemmen leidde ertoe dat het verdrag niet werd geratificeerd. Na de mislukking werden wijzigingen aangebracht in het verdrag door de toevoeging van de Overeenkomst van Edinburgh, die vier Deense uitzonderingen opnam. Het verdrag werd uiteindelijk het jaar daarna op 18 mei 1993 geratificeerd, nadat een tweede referendum in Denemarken was gehouden. In september 1992 ondersteunde een referendum in Frankrijk slechts nipt de ratificatie van het verdrag met 51,05% ten faveure. Onzekerheid over de Deense en Franse referenda was één van de oorzaken van de onrust op de valutamarkten in september 1992, hetgeen leidde tot uitsluiting van het Pond Sterling van het wisselkoersmechanisme. Uiteindelijk kan dit hebben bijgedragen aan de Britse weigering om de euro in te voeren. In het parlement van Groot-Brittannië werd een opt-out uit de sociale bepalingen van het verdrag bestreden door de oppositie van Labour en de Liberaal-democratische leden van het parlement, en het verdrag zelf door de Maastricht-rebellen binnen de regerende Conservatieve Partij. Het aantal tegenstanders was groter dan de conservatieve meerderheid in het Lagerhuis, en daarmee dreigde de regering van John Major het vertrouwen van het Huis te verliezen. In overeenstemming met de Britse constitutionele conventie, in het bijzonder die van de parlementaire soevereiniteit, was de ratificatie van het verdrag in Groot-Brittannië niet onderworpen aan de goedkeuring van een referendum – maar we zouden het referendum van 2016 kunnen beschouwen als de vertraagde reactie op het Verdrag van Maastricht en de latere herzieningen daarvan. Nogmaals, het lijkt erop dat, niet alleen in Groot-Brittannië, het zwaartepunt van het massabewustzijn, zoals tot uitdrukking gekomen in het referendum, nog niet zo ver gevorderd was als de leiders van de Europese Unie hadden gedacht. Dit illustreert het meer algemene punt dat alle werelddienaren en werkende discipelen moeten erkennen dat de mensheid niet overhaast door de poorten van een utopie gejaagd kan worden. Integendeel, het is de taak van de dienaren om nauwgezet te bouwen aan bruggen in de mentale en emotionele lichamen van de mensheid waardoor hogere idealen kunnen afdalen in het massabewustzijn.

Terugkerend naar hoe dat massabewustzijn zich uitdrukt, gaan we iets verder terug in de tijd, naar de eerste helft van de vijftiende eeuw, de hoogtijdagen van het hertogdom van Bourgondië onder hertog Filips de Goede. Tijdens zijn regeerperiode van 1419-1467 werd het grondgebied van het hertogdom uitgebreid met een groot aantal gebieden langs de vallei van de Maas, die zich uitstrekt tot helemaal in Nederland. De Maas/Meuse gaat ruwweg van zuid naar noord door Frankrijk en Nederland via Maastricht, totdat zij een scherpe bocht in westelijke richting in de buurt van Nijmegen maakt en uitmondt in de grote rivierdelta gevormd door haar en de Rijn en Schelde. Deze drie rivieren vormen zo een soort natuurlijke grens tussen het noorden en het zuiden van Nederland, hetgeen ook enigszins lijkt op een informele grens in het massabewustzijn. De noordkant van de rivieren kan worden omschreven als meer “Noors” of Germaans en wordt vooral geassocieerd met het protestantisme, en de zuidkant van de rivieren is eerder overwegend rooms-katholiek; een adjectief dat gebruikt wordt om het verschil te beschrijven van deze zuidelijke cultuur is ‘Bourgondisch’, waarin de historische link dus doorklinkt.

Meer in het bijzonder is er een opmerkelijk verschil ten zuiden van de rivieren n.l. de traditie van Carnaval, vooral gevierd in de zuidelijke provincies Noord-Brabant en Limburg. Het Nederlandse Carnaval wordt officieel gevierd op de zondag tot en met dinsdag voorafgaand aan Aswoensdag. Hoewel de tradities variëren van stad tot stad, omvatten een aantal gemeenschappelijke kenmerken van het Nederlandse Carnaval een optocht, een “Prins Carnaval” die zogenaamd de burgemeester verdringt, vergezeld door een nar, een Boerenbruiloft, en het eten van haring op Aswoensdag. Twee belangrijke varianten kunnen worden onderscheiden: het Rijnlands Carnaval te vinden in de provincie Limburg en het Bourgondische Carnaval voornamelijk te vinden in Noord-Brabant. Maastricht, de hoofdstad van Limburg, heeft een straatcarnaval met gedetailleerde kostuums die Venetiaanse invloeden verraden. In Nederland is de eerste documentatie van het Carnaval te vinden in 1383 in Den Bosch. Het normale dagelijkse leven komt in het zuidelijke deel van Nederland gedurende ongeveer een week tot stilstand, met tijdelijk geblokkeerde wegen, en veel lokale bedrijven zijn een week gesloten. Ook veranderen tijdens de periode van Carnaval de namen van de steden en gemeenten – bijvoorbeeld, Zwolle wordt Sassendonk en Maastricht wordt Mestreech.((Dit is niet helemaal in overeenstemming met de feiten: In Brabant en andere zuidelijke (niet-Limburgse) provincies kennen sommige steden ten tijde van Carnaval andere namen, b.v. Den Bosch heet dan Oeteldonk, Eindhoven wordt Lampegat en Nijmegen Knotsenburg. De Limburgse plaatsen verwijzen veelal naar de naam van de plaatselijke carnavalsverenigingen: b.v. Maastricht – Tempeleers, Sittard – Marotte, Beek – Pottentaote, Heerlen – Winkbuulle enz. Men heeft het dan over het Tempeleereriek, het Marotte-, Pottentaote- of Winkbuulleriek. De naam Mestreech is niet typisch voor carnaval, maar de dialectvorm van Maastricht (noot van de vertaler).))

Carnaval is natuurlijk niet exclusief voor Nederland en een van de belangrijkste kenmerken is die van het loslaten van de dagelijkse verantwoordelijkheden, en de ondermijning of zelfs omkering van de normale rollen. Een deel hiervan wordt mogelijk gemaakt door het dragen van specifieke kostuums en maskers, die vrije mensen toestaat om te handelen op een manier waarop ze dat gewoonlijk niet zouden doen. Terwijl in de middeleeuwen dit tijdelijk op zijn kop zetten van het sociale weefsel bedoeld kon zijn om de spanningen tussen feodale heersers en geregeerden te helpen verlichten, kunnen we dit misschien vandaag de dag beschouwen als een vorm van informeel protest tegen de ‘efficiency’ en ‘uniformiteit’ die de globalisering tracht te creëren – of meer positief: als uitdrukking van de diversiteit van de plaatselijke geworteldheid van lokale vormen van massabewustzijn. Om één voorbeeld te geven van hoe plaatselijk geworteld deze tradities zijn, het Carnaval van Binche in België kent een karakter genaamd de Gille, waarvan de oorsprong onduidelijk blijft. Hij draagt gedurende een deel van de festiviteiten een masker met groene bril en soms een enorme kop met struisvogelveren, en hij bekogelt de toeschouwers met bloedsinaasappelen. Om generaal De Gaulle bij verschillende gelegenheden te citeren, “Hoe kun je een land dat 246 soorten kaas heeft regeren?” Als het bestuur van een divers land al zo moeilijk is, hoeveel moeilijker is dan de taak van de Europese Unie. Het vinden van de sleutel die diversiteit toestaat op te bloeien in eenheid kan het raadsel van Kreeft worden genoemd.

Zoals eerder vermeld is Neptunus de belangrijkste planetaire invloed in Kreeft, die verschijnt als de Ziel en als de Hiërarchische heerser, en achter de maan staat ​​als de Persoonlijkheidsheerser. Omdat Neptunus verbonden is met dromen, begoocheling en fantasie, is er ook een verbinding met het idee van Carnaval. De figuur van de Prins Carnaval is een soort heer van ontregeling, die voor een korte periode verschijnt en dan weer verdwijnt, en in terugblik op het referendum, geldt wellicht de suggestie dat sommige van de betrokken figuren een vergelijkbare rol gespeeld hebben.
Op grotere schaal was er een zorgwekkende tendens waarneembaar bij sommige mensen die online commentaar leverden op het resultaat, om het geheel van de Britse meningen te verengen tot ofwel “verlaten” of “blijven”. Dit gaat andermaal voorbij aan niet alleen het verschil tussen de twee adviezen, maar ook aan de verschillen in de meningen van de massa die binnen elke groep bestaan. Degenen die worden gekozen om te onderhandelen over de complexe ontwarring van de Britse relaties met de EU zullen een bijna bovenmenselijk niveau van onpersoonlijkheid en onthechting moeten hebben als ze zich geplaatst zien tegenover de verhitte retoriek en ze daarbij op productieve wijze het proces voor beide partijen moeten managen.

In Neptune – Mother of Myths, Glamour and Utopias, geschreven in 1963, spreekt Dane Rudhyar over Neptunus als “het kosmische symbool van de ‘grote dromen’ van onze verbeelding”. Hij merkt op dat er iets bestaat “wat lijkt op een Neptuniaanse soort van ambitie en van menselijke saamhorigheid – en het kan zelfs de persoon die het ervaart achtervolgen – maar het is de ambitie om zich volledig over te geven aan het bouwen van een nieuwe wereld, een nieuw type menselijke relaties …
Het provincialisme van Saturnus verandert in het federalisme van Neptunus; op hun beurt vinden de federale structuren, als ze eenmaal vertrouwd en optimaal werkzaam zijn geworden, op een Saturniaanse wijze aansluiting bij de internationalist die werkt aan het vestigen van Neptuniaanse patronen van supranationale organisaties zoals de Verenigde Naties, of van het nieuwe ‘Europa’ zoals dat door de werkelijk progressieve geesten van dat continent gezien wordt en waarnaar zij verlangen – en dat zij langzaam stap voor stap opbouwen” (uittreksels uit een online artikel op www.khaldea.com/rudhyar/astroarticles/neptunemother.php). Deze wisselwerking tussen Saturnus en Neptunus is belangrijk, omdat Steenbok, de tegenpool van Kreeft, Saturnus als heerser heeft van zowel de Persoonlijkheid als van de Ziel. Zo kan wellicht door de synthese van deze twee tekens een ware eenheid in verscheidenheid tot stand komen.

Toen Groot-Brittannië lid werd van de toenmalige Europese Economische Gemeenschap in 1973, werd deze de “gemeenschappelijke markt” genoemd. Deze term suggereert een vrij smalle focus op economische doelstellingen. Toch kan een marktplein de plek zijn, niet alleen voor de handel, maar ook voor ontmoeting, gesprek en de viering van de lokale tradities – een plaats waar diversiteit zichtbaar wordt. Laten we hopen dat we elkaar tijdig kunnen ontmoeten op het marktplein, niet alleen als consumenten, maar als echte Europese burgers, die het lokale, het traditionele en het diverse vieren, daarbij samen de grote droom van vrede en vrijheid dromend. Dan zal de Europese Unie voor de wereld gelijk staan aan een waarachtiger symbool van verlichte massabewustzijn, een van de vele verlichte huizen in de grote stad van de Mensheid.

De zaadgedachte voor onze meditatie van vanavond is: “Ik bouw een verlicht huis en daarin verblijf ik.”
Dominic Dibble

Read More >>

La Gravitation
La Gravitation

Le 14 septembre 2015 on a aperçu une vibration de la gravitation. On avait besoin des recherches répétées pour pouvoir l’annoncer définitivement le 11 février 2016. Ce sont des nouvelles réjouissantes pour la Nouvelle Psychologie, qui part en effet de l’hypothèse que tout est de l’énergie.

Le physicien et l’ésotérique Mintze van de Velde a déjà étayé cette thèse il y a des années dans son allocation Le Pont Électrique, que vous pouvez lire encore une fois à ce site web. On a déterminé déjà dans les écritures d’Helena P. Blavatsky et d’Alice A. Bailey que tout est de l’énergie. Plus loin on peut trouver les citations dont Mintze van de Velde s’est servi dans son allocation. Ce qui suit ci-dessous est un épitomé de cette allocation. D’abord la thèse de la science selon Isaac Newton, et ensuite la thèse de l’Ancienne Sagesse.

La science régulière

La science et notamment la cosmologie part de grandes lignes suivantes :
L’évolution et le comportement actuel des systèmes astraux, des astres et des planètes est principalement un effet de la gravitation. Tout le monde a appris à l’école Ies lois de Newton (la gravitation classique), qui étaient agrandies plus tard par la théorie de la relativité spéciale et générale d’Albert Einstein.
L’univers comme tel est neutre électriquement. Parce que la gravitation décrit le patron global des astres, la cosmologie actuelle ne le trouve pas nécessaire de facturer des phénomènes électriques – les comparaisons de la théorie de la relativité spéciale et générale sont très compliquées, et n’ajoutent que peu à la l’utilisation ordinaire dans la vie quotidienne. Ces comparaisons, avec encore quelques suppositions discutables, ont une solution qui mène à la théorie de Big Bang. Le terme “Big Bang” a été inventé originalement par Fred Hoyle – un opposant fervent de cela – inventé comme un nom de dérision. La science ne peut pas expliquer, ce qui s’est passé avant le Big Bang (les lois de la physique s’y arrêtent d’exister là).

Des trous noirs

Pour laisser consistante l’explication actuelle de la cosmologie avec de nouvelles perceptions, on a introduit des trous noirs : des objets qui absorbent tout, même de la lumière. Quand on a pourtant aperçu plus tard de la radiation aux endroits ou on soupçonnait des trous noirs, on a adapté la théorie d’une manière intelligente.
On a inventé de la matière noire pour expliquer la grande vitesse de rotation aperçue de certains systèmes astraux. On y a estimé qu’environ 23% de l’univers existe de cette matière noire (qui n’est pas perceptible par définition), et seulement 4% serait la matière ordinaire dont vous et moi existons.
L’univers s’élargit et il ne le fait pas toujours plus lentement, mais contrairement à l’attente, toujours plus rapidement.
On a inventé l’énergie noire pour expliquer la grande vitesse d’expansion aperçue de l’espace. On estime actuellement que 73% de l’univers est rempli avec cette énergie noire.

L’Ancienne Sagesse, Blavatsky, Bailey et Lodge

Qu’est-ce que l’Ancienne Sagesse nous a à raconter en cet egard ? Alice Bailey nous raconte : « Le temps et l’espace ne sont que des situations de conscience ». (Alice A. Bailey : Un Traité sur la Magie Blanche, p. 9 – Édition anglaise)

En 1877 Helena Blavatsky a écrit :

« Il n’y existe pas de gravitation au sens de Newton, mais seulement des attractions magnétiques et des répulsions… Il est par leur magnétisme que les planètes du système solaire régularisent leurs mouvements dans leurs orbites respectives par le magnétisme encore plus fort du soleil, pas par leur poids ou leur gravitation ». (H.P.Blavatsky : La Doctrine Secrète 1: 538-49)

Einstein devait être né encore à ce temps-là. Et Helena Blavatsky continue :

« Seulement croyant en la loi d’attraction magnéto-électrique réciproque et en répulsion … on arrive à la conclusion que ‘la gravitation universelle’ est une force faible, clairement pas capable d’expliquer seulement une petite fraction des phénomènes du mouvement ».
Nous savons maintenant que la puissance électrique est en effet faramineuse beaucoup plus forte que la gravitation. Elles diffèrent de 39 ordres de grandeur (10 avec 39 zéros). Pour vous donner une idée de ce que cela signifie : il est comme on compare un millionième de millimètre dix milles fois avec la dimension de l’univers qui nous est connu !
La terre est un corps magnétique ; en fait, comme quelques scientifiques ont trouvé, elle est un seul grand aimant, comme Paracelse a posé déjà il y a 300 années. Elle est chargée avec une forme d’électricité – laissons l’appeler le positif – qui se développe continuellement par l’action spontanée dans son intérieur, ou le centre du mouvement.

Alice Bailey a écrit quelque temps après :

« Une des découvertes à venir sera la force intégrante de l’électricité qui réalisera la cohésion entre toutes les formes et stabilisera chaque vie de forme pendant le cycle d’une existence manifestée. Il cause aussi la réunion des atomes et des organismes en formes, ainsi construisant cela ce qui est nécessaire pour exprimer le principe de vie ». (Alice A. Bailey : Psychology Esotérique I, p. 374, édition anglaise)

Quelque temps plus tard Sir Oliver Lodge a remarqué sept stades dans l’évolution des astres :

  1. L’Éther plein de tourbillonnements intrinsèques.
  2. Tout coule, bouge, rien n’est statique.
  3. Des flocons de l’éther se joignent jusqu’aux charges électriques.
  4. Ces charges se joignent jusqu’aux atomes de la matière.
  5. Cette matière s’agglutine jusqu’aux nuages qui tournent.
  6. Peu à peu la vitesse de rotation augmente jusqu’à ce que les masses envoient des rayons, qui détachent en grands astres d’une haute température. Par la perte de radiation ils diminuent jusqu’aux astres plus compacts, sur lesquels les germes de la vie sont nées.
  7. Les astres perdent leur substance, deviennent plus petits, plus noirs, et disparaissent peut-être complètement, avec cela laissant derrière eux encore de l’éther et de la radiation, de sorte que le processus peut recommencer encore à nouveau.

Et Sir Oliver Lodge finit avec : « La matière a la tendance d’être absorbée à nouveau en électricité ».

Retournant à Alice Bailey, qui a écrit :
« Du feu par friction, est compris un peu des gens de science du monde et nous utilisons pour nos besoins le feu qui chauffe, donne de la lumière et procure du mouvement. Cela est quant à la signification matérielle du mot. Une des prochaines découvertes sera la capacité intégrante de l’électricité, également comme elle cause la cohérence en toutes les formes, et soutient toutes les formes pendant le cycle de l’existence relevée. Elle réunit aussi les atomes et les organismes dans les formes, et elle construit à cette manière cela dont on a besoin à fin d’exprimer le principe de vie. [….]. Par l’intermédiaire du septième rayon il sera libéré en mesure plus complète pendant l’ère du Verseau. Un des premiers effets sera une augmentation de la compréhension de fraternité et sa base réellement scientifique ».
(Alice A. Bailey: Psychology Esotérique, I, p. 373-374 – édition anglaise).

Read More >>

Zwaartekracht
Zwaartekracht

Op 14 september 2015 werd een trilling van de zwaartekracht waargenomen. Herhaalde onderzoeken waren nodig om dat op 11 februari definitief bekend te kunnen maken. Dit is verheugend nieuws voor de Nieuwe Psychologie die immers van de hypothese uitgaat dat alles energie is.
De fysicus en esotericus Mintze van de Velde heeft jaren geleden deze stelling onderbouwd in zijn lezing The Electric Bridge, die op deze website nagelezen kan worden. In de geschriften van Helena P. Blavatsky en Alice A. Bailey werd al vastgesteld dat alles energie is. Verderop zijn de citaten te vinden die Mintze van de Velde gebruikte in zijn lezing.
Wat hieronder volgt is een beknopte weergave van deze lezing. Eerst de stelling van de wetenschap volgens Isaac Newton, daarna de stelling van de Oude Wijsheid.

De reguliere wetenschap

De wetenschap en met name de kosmologie gaat van de volgende grote lijnen uit:
De evolutie en het tegenwoordige gedrag van sterrenstelsels, sterren en planeten is hoofdzakelijk een gevolg van de zwaartekracht. Iedereen heeft op school de wetten van Newton (klassieke zwaartekracht) geleerd, die later uitgebreid werden met de speciale en algemene relativiteitstheorie van Albert Einstein.
Het universum als zodanig is elektrisch neutraal. Omdat zwaartekracht het globale patroon van de hemellichamen beschrijft, vindt de huidige kosmologie het niet nodig elektrische verschijnselen in rekening te brengen – de vergelijkingen van de speciale en algemene relativiteitstheorie zijn erg ingewikkeld en voegen voor huis-tuin-en-keukengebruik in het dagelijkse leven weinig toe. Deze vergelijkingen, met nog een aantal discutabele aannamen, hebben een oplossing die leidt tot de Big Bang-theorie. De term “Big Bang” is oorspronkelijk door Fred Hoyle – een fervent tegenstander ervan – bedacht als spotnaam. De wetenschap kan niet verklaren, wat er vóór de Big Bang gebeurd is (de wetten van de fysica houden daar op te bestaan).

Zwarte gaten

Om de huidige verklaring van de kosmologie consistent te laten blijven met nieuwe waarnemingen, zijn zwarte gaten ingevoerd: objecten die alles absorberen, zelfs licht. Toen wat later toch straling werd waargenomen op plaatsen waar zwarte gaten vermoed werden, werd de theorie op knappe manier aangepast.
Donkere materie werd uitgevonden om de waargenomen grote rotatiesnelheid van bepaalde sterrenstelsels te verklaren. Men schatte daarbij dat ongeveer 23% van het universum uit deze donkere materie bestaat (die per definitie niet waarneembaar is), en slechts 4% zou de gewone materie zijn waaruit u en ik bestaan.
Het universum breidt zich uit en doet dat niet steeds langzamer, maar tegen de verwachting in steeds sneller. Donkere energie werd uitgevonden om de waargenomen grote uitbreidingssnelheid van de ruimte te verklaren. Men schat tegenwoordig dat 73% van het universum gevuld is met deze donkere energie.

De Oude Wijsheid, Blavatsky, Bailey en Lodge

Wat heeft de Oude Wijsheid ons in dit verband te vertellen? Alice Bailey vertelt ons: “Tijd en ruimte zijn slechts bewustzijnstoestanden”. (Alice A. Bailey: Een Verhandeling over Witte Magie, p. 9 – Engelse uitgave)

In 1877 schreef Helena Blavatsky:

“Er bestaat geen gravitatie in de zin van Newton, maar alleen magnetische aantrekking en afstoting… Het is door hun magnetisme dat de planeten van het zonnestelsel hun bewegingen in hun respectievelijke banen reguleren door het nog sterkere magnetisme van de zon, niet door hun gewicht of gravitatie”. (H.P.Blavatsky: De Geheime Leer 1:538-49)

Einstein moest toen nog geboren worden. En Helena Blavatsky vervolgt:

“Slechts gelovend in de wet van onderlinge magneto-elektrische aantrekking en afstoting… komt men tot de conclusie dat ‘universele gravitatie’ een zwakke kracht is, duidelijk niet in staat ook maar een kleine fractie van de verschijnselen van beweging te verklaren”.
We weten nu, dat de elektrische kracht inderdaad veel, duizelingwekkend veel sterker is dan de zwaartekracht. Ze verschillen 39 ordes van grootte (10 met 39 nullen). Om je een idee te geven van wat dat betekent: het is alsof je een miljoenste millimeter vergelijkt met tienduizend keer de afmeting van het ons bekende universum!
De aarde is een magnetisch lichaam; in feite, zoals sommige wetenschappers gevonden hebben, is het één grote magneet, zoals Paracelsus al zo’n 300 jaar geleden stelde. Zij is geladen met een vorm van elektriciteit – laten we het positieve noemen – die zich voortdurend ontwikkelt door spontane werking in haar binnenste, of middelpunt van beweging.

Alice Bailey schreef enige tijd later:

“Een van de komende ontdekkingen zal de integrerende kracht van elektriciteit zijn die de cohesie tussen alle vormen bewerkstelligt en elk vormleven bestendigt gedurende de cyclus van gemanifesteerd bestaan. Het veroorzaakt ook het bij elkaar komen van atomen en organismes in vormen, aldus dat opbouwend wat nodig is voor het uitdrukken van het levensprincipe”. (Alice A. Bailey: Esoteric Psychology I, p. 374, Engelse uitgave)

Enige tijd later merkte Sir Oliver Lodge zeven stadia op in de evolutie van sterren:

  1. Ether vol van intrinsieke wervelingen.
  2. Alles stroomt, beweegt, niets is statisch.
  3. Vlokken van de ether voegen zich samen tot elektrische ladingen.
  4. Deze ladingen voegen zich samen tot de atomen van de materie.
  5. Deze materie klontert samen tot wolken die roteren.
  6. Langzamerhand neemt de rotatiesnelheid toe totdat de massa’s stralen uitzenden, die losbreken in grote sterren van hoge temperatuur. Door het stralingsverlies slinken deze tot compactere sterren, waarop de kiemen van het leven geboren worden.
  7. De sterren verliezen hun substantie, worden kleiner, donkerder en verdwijnen wellicht helemaal, daarbij weer ether en straling achterlatend, zodat het proces weer van voren af aan kan beginnen.

En Sir Oliver Lodge eindigt met: “Materie heeft de neiging weer opgeslokt te worden in elektriciteit”.

Terugkerend tot Alice Bailey, die schreef:
“Vuur door wrijving wordt enigszins door de wetenschapsmensen der wereld verstaan en wij gebruiken voor onze behoeften het vuur dat verwarmt, licht geeft en beweging voortbrengt. Dit is naar de stoffelijke betekenis van het woord. Eén van de op handen zijnde ontdekkingen zal het integrerend vermogen van elektriciteit zijn, gelijk het de samenhang in alle vormen veroorzaakt en alle vormen ondersteunt gedurende de kringloop van geopenbaard bestaan. Tevens brengt het de atomen en de organismen binnen de vormen tezamen en bouwt op die manier datgene op wat nodig is teneinde het levensbeginsel uit te drukken [….]. Door bemiddeling van de zevende straal zal dit gedurende het Watermantijdperk in vollediger mate worden vrijgegeven. Eén van de eerste gevolgen zal een toenemen zijn van het begrip van broederschap en zijn werkelijke wetenschappelijke basis”.
(Alice A. Bailey: Esoteric Psychology, I, p. 373-374 – Engelse uitgave).

Read More >>